De derde dinsdag in september 2019: code ORANJE.

Nee, beste Frieslandgenoten, deze column heeft niets te maken met de financiële dubbeltelling van mens en inboedel van het Neerlandse Koningshuis.

Het gaat wél om hernieuwbare en duurzame energie. Merkwaardig, hoogst merkwaardig is het, dat men in deze lage landen acherloopt bij aankomende, bijkans onherroepelijke veranderingen van het klimaat.

Na de aandacht voor koelkast-gassen ( vernielers van de aard-beschermende ozonlaag) wijten wetenschappers een te verwachten opwarming van de aardse atmosfeer aan het broeikas-gas CO2 en straks aan een uitstoot-teveel van de enorm veel smeriger broeikasgassen STIKSTOF, methaan, lachgas en SF6  (zwavelhexafluoride).

De oplossing wordt ( nog steeds ) gezien in de aanplant van enorm veel windmolens en zonstroom-opwekkende clustercellen in parken, weiden.

Maar:  het vrijwel onbeperkt toestaan van die initiatieven (veelal van buitenlandse investeerders) schept een ongekend en vrijwel onoplosbaar probleem.

Een groot overschot van elektro bij veel zon en/of wind kan onmogelijk of niet meteen en terplekke worden gebruikt, getransporteerd, opgeslagen of worden geëxporteerd. En de bestaande voorziening: stroomcentrales, draaiend op steenkool of aardgas, kunnen niet snel worden lamgelegd en weer worden opgestart.

Er is een capaciteitstekort in het stroomnet waardoor deel leveranciers van duurzame elektriciteit niet kunnen worden gekoppeld aan het net. In de ontwikkeling naar een mogelijke regulering van een piekvraag bij weinig stroomproductie bij weinig zon en/ of wind en veel stroomproductie bij veel zonneschijn en/of wind schiet Nederland schromelijk en stromelijk tekort.

Code ORANJE dus… Het is zaak om hier eens alle denk- en doe-krachten te koppelen om aan dit dreigende probleem een halt toe te roepen.